Jak słowie zaznaczyła Przełożona Prowincjalna Zgromadzenia Sióstr Świętego Józefa Prowincja Tarnowska - s. M. Pacyfika Pławecka „spektakl powstał na podstawie autentycznych wydarzeń z pełnego poświęcenia życia siostry Kolumby. Nie jest on jednak kronikarskim odtworzeniem faktów z biografii naszej Bohaterki, lecz przede wszystkim próbą ukazania głębi jej duchowej drogi. (…)

Ponad sto lat temu, w 1922 r., ta zakochana w Bogu i człowieku Józefitka stanęła, w Tarnowie w Zakładzie dla Nieuleczalnych przy ul. Starodąbrowskiej, w domu dla ludzi, o których często nie chce się pamiętać – dla nieuleczalnie chorych, kalekich, odrzuconych. Wokół niej tętniła żydowska ortodoksyjna dzielnica. Tam, gdzie inni widzieli granice religii i kultur, s. Kolumba widziała po prostu głodnego człowieka. Karmiła potrzebujących z domowej kuchni i ogrodu, opatrywała rany, rozdawała miłość tak czystą, że przedwojenny rabin pisał do niej listy pełne najgłębszej wdzięczności.

Jednak prawdziwy egzamin z człowieczeństwa przyszedł w „czarnej godzinie 1939 r.”, kiedy wokół Zakładu dla Nieuleczalnych wyrosły mury getta, a za podanie sąsiadowi kromki chleba groziła śmierć. S. Kolumba nie zamknęła serca i drzwi. Otworzyła dom, ogród, piwnice, strych. Otworzyła swoje serce jeszcze szerzej. Stała się „Matką Żydów”, ocaleniem dla dzieci i starców, dla szukających schronienia, dla uciekających przed pewną śmiercią. S. Kolumba stała się promieniem słońca w świecie opanowanym przez mrok nienawiści i śmierci. W samym środku piekła potrafiła ocalić niebo – miłość”.

 

 Wśród publiczności znależli sie Kapłani, Siostry zakonne, młodzież m.in.z Tarnowa, Rabki Zdroju, studenci Uniwersytetu Trzeciego Wieku, członkowie Modlitewnych Grup Świętego Józefa oraz liczni przyjaciele Sióstr Józefitek i samej s. M. Kolumby.  

 

/s. K.P./